Dom Zdrowie Żołędzie

Żołędzie

4 min odczyt
0
0
684
Żołędzie

To zdrowa i smaczna przekąska nie tylko dla leśnych zwierząt

W polsce występuje głównie dąb szyputkowy (Quercus robur) i dąb bezszypulkowy (Quercus petraea). Znane od wieków drzewo jest symbolem siły, długowieczności, zdrowia i szlachetności. Pierwsze wzmianki o chlebie z mąki żołędziowej pochodzą z 139 r. przed Chrystusem, z Luzytanii. W Ameryce Indianie, szczególnie na terenach Kalifornii, przez długie miesiące potrafili żywić się głównie żołędziami. Było to dla nich źródło skrobi, tłuszczów oraz białka.

Aby pozbyć się goryczy z zawartej w nich toksycznej taniny plemiona Cowlitz i Pajutów wyplatali spichlerze, w których owoce długo leżakowały, bądź kładli je w doły wyłożone ziołami, głownie szałwią. Inne wspólnoty zatapiały żołędzie w bagnach lub osuwiskach gliny, co zdecydowanie lepiej pozbawiało je goryczy. Z kolei Potawatomi moczyli w źródłach woreczki płócienne z obranymi żołędziami, a Czipewejowie z popiołu i wody mieszali pierwsze ługi. N’a przełomie XIX i XX w. żołędzie były najlepszą paszą dla zwierząt hodowlanych. W Polsce, w czasach głodu, odpow iednio przygotowane żołędzie mielono i dodawano do mąki chlebowej lub przyrządzano z niej kawę. Jeszcze podczas II wojny swlatowej siekane żołędzie gotowano zamiast kaszy. Dostarczały organizmowi lekkostrawnej skrobi, pęczniejącej w przewodzie pokarmowym, a więc szybko zaspokajającej głód. Były źródłem węglowodanów, tłuszczów, białka, witamin z grupy B. manganu, magnezu, potasu, fosforu i miedzi. Żołędzie do tej pon są chętnie spożywane w Hiszpanii, Turcji i we Włoszech.

W Europie dotąd stosuje się liście dębowe jako przyprawę i konserwant do kiszonek. Młode liście dodają pieprznego posmaku sałatkom. Kora ma zastosowanie w lecznictwie. W Portugalii popularne są żołędziowe biszkopty. Żołędzie piecze się w ognisku, stosuje do zagęszczania zup, przygotowania placków, kawy i oryginalnych deserów. Największym producentem żywności z żołędzi jest gospodarstwo na Półwyspie Iberyjskim. Pomimo zawartości cennych składników i leczniczego działania nie powinno się spożywać dużej ilości niewyługowanych żołędzi. Grozi to zatruciem, a nawet śmiercią. Nie poleca się stosowania kory dębu przy nadciśnieniu, chorobach serca i zakaźnych. Spożywanie owoców dębu wyklucza gorączka, osłabienie i oparzenia.

Komentarze
Załaduj więcej podobnych artykułów
Załaduj więcej Redaktor
Załaduj więcej Zdrowie

Dodaj komentarz

Sprawdź też

Na czym polega osuszanie budynków?

Narastająca wilgoć w budynku potrafi naprawdę zniszczyć jego strukturę, a dodatkowo negaty…